تبلیغات
جنگ افزار پارسی - بالگرد تهاجمی Agusta A129 Mangusta
جنگ افزار پارسی
LANGUAGE: other language :
درود - به وب جنگ افزار پارسی خوش آمدید

مرتبه
تاریخ : دوشنبه 14 مرداد 1392



در سال 1974 کمپانیهای آلمان و ایتالیا با همکاری یکدیگر قصد تولید هلیکوپتری نظامی-تهاجمی مشتق از MBB آگوستا وستلند ایتالیا نمودند. دو شرکت، مطالعاتی را درمورد طرحی جدید آغاز نموده بودند ولی در سال 1975 A-MBB115 هلیکوپتر همکاری آنها عمدتا بدلایل صنعتی متوقف گردید.
پس از آن آگوستا خود به تنهایی تصمیم به تهیه هلیکوپتری منطبق با مشخصات مورد نیاز ارتش ایتالیا گرفت. ارتش ایتالیا خواستار هلیکوپتری بود که در اصل نقش ضدتانک داشته ولی قابل استفاده برای ماموریت های حمله به مواضع زمینی نیز باشد. هلیکوپتر مورد تقاضا می بایست قادر به انجم این ماموریت ها در جبهه های عملیاتی ناتو در دهه 1990و نیز قادر به انجام عملیات چه در روز و چه در شب و حتی در شرایط یخبندان سبک باشد. حداکثر وزن برخاستن هلیکوپتر در نقش ضدتانکی می بایست 8160 پوند بوده و باشد
. میزان اوج گیری حدود در شرایط استاندارد 20 درجه در ارتفاع 6500 پایی بدور از تاثیر زمین قادر به ایستایی بود ولی با ده متر بر ثانیه و سرعت افقی 250 کیلومتر تعیین گردید. اندیشه آگوستا در ابتدا طرح هلیکوپتری ضدتانک برگرفته از توجه به 20 درصد اضافه وزن موردنیاز برای نقش ضدتانک و عدم توانایی در ارایه مقدورات رضایت بخش، این ایه به فراموشی سپرده شد. ضمن اینکه تهیه چنین هلیکوپتر کجداری هزینه زیادی را نیز می طلبید. از این رو تنها راه منطقی عمل برای آگوستا این بود که از صفر آغاز از همین جا متولد گردید. پارلمان ایتالیا در ژوئن 1977 بودجه طرح تولید آنرا تصویب نموده و از همان هنگام به بعد آگوستا عزم A-129 نماید و خود را برای تحویل اولین سری که نام مانگوستا بر آن نهاده شده بود در سال 1986 جزم نمود.



یکی از الزامات ارتش ایتالیا تصاحب هلیکوپتری با ماندگاری بالا بود و برای تصریح آن صفات زیر مقرر گردید. کشف هلیکوپتر بایستی بسیار مشکل باشد و در صورت کشف شدن زدن آن مشکل باشد و در صورت مورد اصابت قرار گرفتن حتی با وجود میزان بالای صدمات قادر به انجام ماموریت محوله باشد و در نهایت اگر میزان صدمات وارد شده به شدتی باشد که در شرایطی نزدیک به سقوط ناچار به فرود باشد برای سرنشینان خود حد بالایی از محافظت و ماندگاری و بقا فراهم آورد. الزامات ذکر شده تاثیری عمیق بر طراحی و ابعاد بدنه هلیکوپتر داشت. مانگوستا نسبتاً کوچک بوده و به ادوات کاهنده صدا،سیستم های کاهش علایم راداری و محافظت سرنشینان و قطعات حیاتی مجهز است. تمام قطعات این هلیکوپتر توان تحمل اصابت گلوله های آتش بارهای 12/7 میلی متری شلیک شده از فاصله 800 متر را داشته و آزمایشات نشان داده که قادر به جان بدر بردن از گلوله های 23 میلی متری نیز می باشد. کلاهک روتور اصلی طوری طوری طراحی و ساخته شده که حداکثر محافظت را برای مکانیزم کنترل فراهم آورده است. آ-129 به سیستم کنترل پروازی یک پارچه مولتی پلکس مجهز است که به گفته آگوستا وستلند اولین هلیکوپتر مجهز به چنین سیستم پیشرفته ای است. این سیستم از دو پروسسور اصلی سود می جوید که در 40 درصد ظرفیت خود کار می کنند. این دو پروسسور تقریباً همه عوامل موثر در نوع ماموریت محوله را پردازش کرده و بار کاری سرنشینان را به حداقل رسانده اند.



ارتش ایتالیا مقرر داشته بود که پروسسورها بایستی قادر به انجام حداقل 220 ماموریت سه ساعتی قبل از پیش آمدن عیبی اساسی باشند. آگوستا در آزمایشات نشان داده است که سیستم قادر به انجا 2488 ماموریت سه ساعته هر گونه عیبی است. با توجه به اینکه آ-129 در مجاورت کامل خطوط مقدم دشمن عمل خواهد کرد آگوستا حداکثر تلاش و تاکید را در قابلیت سرویس و نگهداری فنی آن به کار برده است.هلیکوپتر باید به ویژه ضریب ساعت پرواز به ساعات سرویس مورد نیاز خوبی را دارا باشد. در این راستا آگوستا هدفی قطعی برای خود تعیین نموده و مصمم به نیل به ارقامی بهتر از هلیکوپترهای آپاچی هیوز شد. به عنوان مثال گفته می شود که تعمیر و نگهداری سیستم های دینامیک به ازای هر ساعت پرواز به کمتر از 30 دقیقه سرویس نیازمند است. ماندگاری و بقای سرنشینان بعد از فرودی اضطراری توسط بدنه ای که مچاله شدن داخلی را به کنتر از 20 درصد محدود ساخته و صندلی هایی که برخوردی به شدت 43 برابر شتاب ثقل زمین را به شوکی معادل 15جی وارده به سرنشینان کاهش می دهند میسر گشته است. ارابه های فرود سخت بدون صدمه به بدنه هستند. اگر به الزامات فوق این حقیقت را نیز اضافه کنیم که ارتش ایتالیا خواستار این بود که به غایت مقاوم بوده و دارای ECM آ-129 قادر به عمل کرد در شرایط آلودگی اتمی، شیمیایی ، میکروبی بوده، نسبت به اخلال الکترونیکی تسلیحات آفندی و پدافندی گسترده ای شامل موشک های تاو باشد می توان به عظمت و عمق تلاش و جدیت گسترده و متعهدانه آگوستا در تحقق این پروژه پی برد. 40 درصد بودجه تحقیقاتی(آر&دی) شرکت را به خود جذب نموده و تا زمان تحویل اولین نمونه به ارتش ایتالیا در سال 1986 بیش از دو میلیون ساعت کار تحقیقاتی و تولیدی انجام گشت و ساخت پیش نمونه های آزمایشی بیش از یک میلیون ساعت کاربرد به طوری که کارشناسان امر این پروژه را جهش عظیم به جلو برای صنایع هوایی ایتالیا می پندارند.



مانگوستا 25 درصد از کبرا و 50 درصد از آپاچی سبک تر بوده و مواد کامپوزیت به کار رفته در آن 16 درصد وزن خالی را شامل می شود که در این میان می توان روتور اصلی و قسمت دم و روتور دم و بالچه ها را نام برد. آ-129 به دو موتور توربو شفت رولزرویس جی ای ام هر یک به قدرت 895 اسب بخار مجهز است. هر یک از این موتورها در حالت اضطراری هم چون خاموش شدن یکی از موتورها در فرود یا برخاست قادر به تولید (sight) هزار و سی و پنج اسب بخار قدرت برای 2/5 دقیقه هستند. طرح روتور اصلی به گونه ای است که امکان نصب سایت بر فراز آن در انواع تجسس شناسایی را میسر می سازد. از نظر تسلیحاتی مانگوستا قادر به حمل انواع تسلیحات شمال موشک های تاو و انواع راکت ها نسل سوم موشک های ضدتانک و هوا به هوا و برجک تیر بار است. دو بالچه جانبی جدا شونده آن هر یک قادر به حمل 500 کیلوگرم تسلیحات -200 کیلوگرم موشک های تاو 2 تا 4 و 300کیلوگرم راکت عدد تیر بار یا باک های بنزین کمکی هستند.

هلیکوپتر Mangusta در پاسخ به نیاز ارتش ایتالیا به یک هلیکوپتر مدرن تهاجمی توسط کارخانه آگوستا در اوایل دهه 1970 طراحی و ساخته شده است.این هلیکوپتر در زمان تولید خود جزو پیشروترین هلیکوپتر ها در سیستم های دیجیتال و مدرن بود و این اتوماتیک بودن کمک زیادی به کم شدن بار از دوش خدمه کرده است.اولین نمونه این هلیکوپتر پرواز آزمایشی خود را در 15 سپتامبر سال 1983 انجام داد هرچند قبل از آن نیز دو بار در 11 و 13 سپتامبر پروازهای کوتاهی انجام داده بود.ابتدا ارتش ایتالیا در نظرداشت 100 فروند از هلیکوپتر Mangusta را به خدمت بگیرد ولی به دلیل فروکش کردن آتش اختلافات و جنگ سرد این تعداد به 60 فروند تقلیل یافت و در نهایت هم 45 فروند به ارتش ایتالیا تحویل داده شد و در سال 1992 تولید آن متوقف شد.مشکلات در تامین بودجه ارتش ایتالیا و همینطور تغییر نیازهای آن از یک هلیکوپتر تخصصی باعث شد که این هلیکوپتر کمتر به کار گرفته شود تا این که در سال های 1992 تا 1994 در قالب نیروهای سازمان ملل به سومالی اعزام شدند.تسلیحات این هلیکوپتر عبارتند از 8 فروند موشک ضد تانک تاو ، یک توپ 20 میلیمتری و یک تیربار 12.7 میلیمتری است،همچنین این هلیکوپتر توانایی حمل مسلسل های بیشتر در جایگاه موشک های خود و همینطور حمل راکت انداز های غیر هدایت شونده را دارد.موتور این هلیکوپتر دو موتور توربوشافت Piaggio است که در ایتالیا تحت لیسانس کارخانه روزلرویس تولید می شود و همینطور روتور این بالگرد از پنج تیغه تشکیل شده است.ارتش ایتالیا از سال 2002 هلیکوپتر های خود را به موتورهای ساخت کارخانجات روزلرویس مجهز کرد و شرکت Furthemrore ایتالیا شروع به ارتقا و به روز رسانی این هلیکوپتر بر اساس استاندارهای روز دنیا کرد.



مشخصات:

ورود به خدمت:1990

خدمه:2 نفر

طول:47.29 متر

اندازه روتور:11.9 متر

وزن(بدون سلاح):2.5 تن

بیشینه وزن هنگام برخاست:4.1 تن

موتور:2 موتور توربوشافت Piaggio

قدرت موتور:2 موتور هر یک به قدرت 825 اسب بخار

شعاع عملیات:100 کیلومتر

تسلیحات:


یک توپ 20 میلمیتری

8 موشک ضد تانک تاو

یک تیربار 12.7 میلیمتری

راکت انداز

---------------------------------------------------------------------------
برگرفته از military

گرد آورنده : PERSIA-MILITARY.MIHANBLOG.COM



طبقه بندی: هلیکوپترها، 
برچسب ها: بالگرد تهاجمی Agusta A129 Mangusta، Agusta A129 Mangusta، هلیکوپتر اگوستا، أغوستا أی129 مانغوستا، Agusta A 129، AgustaWestland AW129 Mangusta، AgustaWestland AW129، A129 망구스타، Agusta A-129 Mangusta، A129 マングスタ، A129野馬直升機، AW129 Mangusta، چرخ بال، بالگرد، هلیکوپتر ساخت ایتالیا، هلی کوپتر، ساخت ایتالیا، ایتالیا، هلیکوپتر نظامی، هلیکوپتر جنگی،
نویسنده Raptor
آرشیو مطالب
نظر سنجی
کدام کشور نیرومندترین ارتش را دارد؟






صفحات جانبی
پیوند های روزانه
جستجوگر



در این وبلاگ
در كل اینترنت
پشتیبانی آنلاین
آمار بازدید
عضویت در خبرنامه





Powered by WebGozar

ابزار وبلاگ

قالب وبلاگ